توی همه آدمها یه چیزی هست به اسم وجدان که گاهی اوقات درد میگیره ، مخصوصا زمانی که بیدار میشه و خودشو وکاراشو به نقد میکشه . حالا می تونی اونقدر از خودت انتقاد کنی که دیگه نایی برای بلند شدن و انجام دوباره کارت نداشته باشی یا اینکه این انتقاد واقعا و وجدانی درست و موثر بوده و در آخر هم یه نتیجه گیری اساسی پشتش داشتی و به قول گزارشگران فوتبال میری که گل بکاری توی دروازه زندگی و کار و غیره و غیره . گاهی وقتا هم هست که خودمون یادمون میره کارامون رو بر رسی کنیم و خودمون رو به نقد بکشیم ،اینجور مواقع است که اگه اوضاع خیلی وخیم باشه یکی حتما هست که اینکارو برات انجام میده ، البته بازهم به خودت بستگی داره که این انتقاد رو با جان و دل پذیرا باشی یا اینکه (موضوع دروازه بودن گوش در اینجا مطرح میشه ) که خب بحثش کاملا جداست. تازه توی این زمینه هم دوحالت می تونه اتفاق بیفته اینکه واقعا شخص انتقاد کننده صلاحیت انتقاد کردن از کار و رفتار مارو داره که نصایحشو باید آویزه گوشمون بکنیم اما اگه شخص منقد هم مثل خودمون باری به هر جهتی بود که بازم بحثش جداست.
واقعا نمیشه یک الگو یا اشل خاصی از یک نقد و بر رسی درست به همه معرفی کرد و نمی دونم توی اون لحظه هر کدوممون چه عکس العملی از نقد شدن کار و رفتارمون نشون میدیم. اما اینو میدونم که توی این کار اوضاع و احوال کمی با زندگی شخصیمون فرق می کنه . اینجا اگه نجنبی و رفتار و کاراتو بر رسی نکنی باید عواقب همانندسازی شدن همون رفتار و در مجموعه ات بپذیری. و حالا با این اوصاف هنوزم حرفای پیران این راه رو پی گوش میندازیم؟
پاسارگاد![]()
OUR RESPONSE TO any mistake affects the quality of the next moment.it is important to immediately admit and correct our mistakes so that they have no power over that next moment and we are empowered again
واکنش ما نسبت به هر اشتباهی ، برکیفیت لحظه بعد اثر می گذارد.اقرار بی درنگ آنها و تصحیح اشتباهاتمان اهمیتی بسزا دارد، زیرا موجب می شود که بر لحظه بعد اقتداری نداشته باشند و خودمان دیگر بار قدرتمند شویم.
کاریکاتور از آقای داریوش رمضانی

